Sztuka nieprofesjonalna to naprawdę "Inna historia". To niezręczne i nieprecyzyjne określenie twórczej aktywności człowieka. Z założenia nieprofesjonalny twórca stawiany jest na drugim gorszym miejscu w bardzo współcześnie skomplikowanym świecie sztuk plastycznych. Może warto zastanowić się nad pytaniem, czy ukończenie Akademii Sztuk Pięknych gwarantuje "bycie artystą"?

Dziecko postrzega świat poprzez naturalne pokłady intuicji i własnej wrażliwości. To właśnie w uniwersalnym języku plastyki bardzo otwarcie przekazuje dobre i gorsze doświadczanie świata, osobisty stosunek do otaczających go zjawisk. Kształt i kolor to środki, które z godnością i swobodą pozwalają każdemu człowiekowi wyrażać jego najbardziej osobiste emocje.

Talent, te szczególne predyspozycje do twórczego rozwoju niezauważone lub zbagatelizowane przestają mieć znaczenie. Ukierunkowane profesjonalne kształcenie nie zawsze wyzwala w utalentowanym człowieku to "coś" pozwalające czuć się twórcą niezależnym od czasu i miejsca.

Twórczy umysł potrzebuje kontaktu ze sztuką na różnych poziomach i w różnych jej dziedzinach. Odbiorca także wyzwala własną kreatywność podejmując próbę odczytania przekazu zakodowanego w kształtach, układzie kompozycji i barwnym klimacie. Trzeba cenić takie prezentacje, jaką jest "Inna historia", ponieważ to przeżycie i spotkanie osób o różnych profesjach.

Połączyła je pasja wyrażania własnych emocji w formie i kolorze poprzez różne techniczne rozwiązania. Każdy twórca tej "Innej historii" znaczy własną przestrzeń od przeżycia poprzez inspiracje, zamysł twórczy, aż po realizację. Rozwiązania techniczne: akryl , pastel , haft świadczą o świadomym wyborze takich, które najlepiej utrwalą zamierzony przekaz.

Konfrontowanie własnych umiejętności podczas kopiowania dyscyplinuje i rozwija zdolności budowania koloru w jego wartości i jakości. Najważniejszą w tej "Innej historii" jest pasja, z jaką każdy z uczestników tej prezentacji buduje i rozwija własne twórcze doświadczenie.